Tokyowing's Blog

Transformation ,MOT,Tokyo

Posted in EXHIBITION, MUSEUM by tokyowing on January 31, 2011

Advertisements

Seiichi Shirai Exhibition at Shiodome Museum | Rouault Gallery,Tokyo

Posted in EXHIBITION, Seiichi Shirai by tokyowing on January 25, 2011

Interview with Kashiwa Sato at Samurai Office,Roppongi,Tokyo

Posted in INTERVIEW, Kashiwa Sato by tokyowing on January 21, 2011

 

ภาพและบทความใน blog นี้ เป็นลิขสิทธิื์ของ Aroon Puritat หากท่านผู้ใดมีความประสงค์ ต้องการใช้ภาพใน blog  นี้ ไปใช้หรือว่าเผยแพร่ไม่ว่าในรูปแบบใดก็ตาม กรุณาติดต่อ มาที่ Aroon Puritat  (aroon17@gmail.com)

 

และได้โปรดให้เครดิต ตามนี้ด้วยครับ “© [insert year of display or printout] Aroon Puritat. All rights reserved.”

 

このブログ内の写真を使用したい場合は、私に連絡をしてください Aroon Puritat  (aroon17@gmail.com)

 

このブログ内の写真を無断で使用することを禁止します。

 

Permissions and Requests for Images and Content of this blog

Reproduction or redistribution of this blog Content or any portion of this blog Content is strictly prohibited without the prior written permission of  Aroon Puritat.

To request permission to use or reproduce images  from the tokyowing blog, please Contact  aroon17@gmail.com

 

Any displays or printouts of this blog Content must be marked  “© [insert year of display or printout] Aroon Puritat. All rights reserved.”


Interview with Mr.Masami Shiraishi (SCAI THE BATHHOUSE GALLERY),Ueno,TOKYO

Posted in GALLERY, INTERVIEW by tokyowing on January 19, 2011

Lee Ufan at SCAI BATHHOUSE

Posted in ART, ART GALLERY by tokyowing on January 14, 2011

Omotesando ,Tokyo 2011

Posted in ARCHITECTURE, CITY by tokyowing on January 8, 2011

2 x 3

Posted in บทความ, WRITING by tokyowing on January 1, 2011

ผมรื้อฟื้นความทรงจำแปลกประหลาดของตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง ระหว่างการสนทนากับเพื่อนเก่าสมัยมหาวิทยาลัย เพื่อนๆ ผมมักเอ่ยทักถึง เรื่องที่ผมออกแบบห้องนอนขนาด 2×3 เมตร เมื่อตอนเรียนอยู่ปีสอง ตอนนั้นมันเป็นเรื่องงุนงงสำหรับตัวผมเอง ในการออกแบบบ้านหลังที่สองในชีวิตหลังจากได้ทำมาก่อนหน้านั้นในตอนปีหนึ่ง ผมออกแบบบ้านที่มีสระว่ายน้ำที่มีความกว้างแค่ 1.50 เมตร แต่ยาวร่วม 50 เมตร ก่อนที่จะนำไปสู่ความสับสนอลหม่านในตอนท้ายเมื่อใกล้เวลาส่งงาน และเป็นไปตามคาดของเพื่อนๆ ผมส่งงานช้าและไม่ทัน แถมช้าแบบสุดๆ และก็ล่วงเลยหมายกำหนดการส่งงานไปเกือบอาทิตย์ ซึ่งไม่เคยมีประวัติแบบนี้เกิดขึ้นมาก่อนตั้งแต่ก่อตั้ง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ขึ้นมาในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ผมทำสถิติได้เกรดต่ำสุดสองเทอมติดต่อกัน เป็นกลายเป็นสถิติใหม่อีกเช่นกัน ผมเกิดความลังเลอย่างมากในห้วงเวลานั้นว่าจะเดินหน้าต่อไปกับการเล่าเรียนวิชาสถาปัตยกรรมต่อไปดีไหม แต่ดูเหมือนโชคยังเข้าข้าง เพื่อนคนหนึ่งทำให้โครงการออกแบบบ้านสำหรับหนึ่งครอบครัว ผ่านพ้นไปได้อย่างฉิวเฉียด  ด้วยการมาช่วยเขียนแบบให้เสร็จเร็วขึ้นในค่ำคืนเส้นตาย

ผมนึกถึงพื้นที่ขนาดเล็กแบบนั้นได้โดยอาศัยประสบการณ์ส่วนตัวของผมเองในการกำหนดขนาดพื้นที่ขึ้นมา ซึ่งมันเกิดจากการอ้างอิงขนาดร่างกายของตัวเอง ซึ่งผมจำได้เลาๆว่า อาจารย์บอกกลับมาว่า พื้นที่ขนาดนี้ยังเล็กกว่าขนาดห้องเก็บของที่ระบุไว้ในเทศบัญญัติ ตอนนั้นผมได้แต่คิดว่าผมอยากนอนห้องแบบไหน ผมคิดถึงการปีนเข้าไปในห้องนอนมีตู้เล็กๆอยู่ทางด้านขวามือ เตียงที่พับได้และมีที่เก็บของข้างใต้ ผมไม่ได้สนใจว่าอะไร คือ  space เพราะมันไม่ใช่คำศัทพ์ที่ผมรู้เรื่อง และแน่นอน ตอนเด็กผมโตขึ้นมากับห้องแถวขนาดสองชั้น แต่ความพิเศษของที่ตั้งของห้องแถวนี้คือ มีโรงหนังตั้งอยู่ด้านหน้า และด้านหลังบ้านเป็นสถานีตำรวจ บ้านผมไม่มีผนังกั้น พื้นที่พิเศษแห่งเดียวภายในบ้านของผมก็คือ  บริเวณชานพักตรงบันได มันเป็นพื้นที่ปิดล้อมขนาดเล็กที่ผมปิดสติกเกอร์ วาดภาพ และเรียงการ์ดการ์ตูนขึ้นมาอย่างเป็นระเบียบและหมวดหมู่ นี้คือ ห้องส่วนตัวห้องแรกในชีวิตผม ซึ่งมันมีขนาดพื้นที่เล็กกว่า 2×3 เมตร นั้นคือ ที่มาที่ไปของผมว่าทำไมห้องนอนส่วนตัวต้องมีขนาด 2×3 เมตร เวลาผ่านไปเกือบร่วม 20 ปี ตอนนี้ผมยังคิดวนเวียนอยู่ว่า บ้านในชีวิตจริงของผมควรจะมีห้องนอนขนาด 2×3  หรือว่า ห้องนอนผมจะไม่มีผนังเลย