Tokyowing's Blog

Shimosuwa Municipal Museum by Toyo Ito 1993

Posted in ARCHITECTURE, TOYO ITO by tokyowing on November 29, 2010

Advertisements

Visit professor Terunobu Fujimori’s Takasugi-an

Posted in ARCHITECTURE, INTERVIEW by tokyowing on November 28, 2010

               นี้เป็นการดื่มชาและเข้าร่วมไปอยู่ในบ้านที่ออกแบบเพื่อพิธีชงชาครั้งแรกในญี่ปุ่นของผม ความสูงของบ้านชาจากพื้นดินร่วมแปดเมตรและโครงสร้างที่รองรับคนจำนวนหกถึงแปดคน โดยอาศัยเพียงโครงสร้างไม้เพียงอย่างเดียว ทำให้ห้องชาแกว่งตัวไปมาตลอดเวลา  การแบ่งพื้นที่ระหว่างผู้ชงชากับแขกที่มาร่วม ดูเหมือนยิ่งจะทำให้น้ำหนักเทไปอีกด้านหนึ่งและคงความไม่สมดุลมากขึ้น ระหว่างการสนทนา ผมอาศัยการฟังผ่านล่ามอีกทีตลอดเวลาที่ภาษาญี่ปุ่นถูกส่งผ่านไปในอากาศสลับกันไปมากับเสียงหัวเราะของอาจารย์ฟุจิโมริ เกร็ดต่างๆในงานสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นและเรื่องที่เราไม่สามารถหาอ่านได้ในหนังสือที่มีรูปแบบการเรียบเรียงแบบจริงจังผ่านภาษาเขียน มีเรื่องหนึ่งที่อาจารย์ฟูจิโมริ พูดถึงเรื่องานออกแบบห้องชาที่ถูกเว้นวรรคไปในช่วงที่ Metabolist รุ่งเรืองสุดขีด การออกแบบห้องชาเป็นเรื่องฟุ่มเฟือยและไร้สาระ เมื่อญี่ปุ่นกำลังอยู่ในช่วง modernizationประเทศอย่างเต็มรูปแบบ

ผมไม่มีความรู้ใดๆเลยเกี่ยวกับชา ตั้งแต่วิธีการจับถ้วยไล่เรียงไปจนถึงการจัดพื้นที่ห้องชาซึ่งเป็นวัฒนธรรมชั้นสูง ขนมหวานที่ต้องทานก่อนการดื่มชา ผมรู้แต่ว่ามันเป็นมันเทศบดรสคุ้นลิ้นตอนที่ผมเตร่อยู่แถว Ueno ในฤดูร้อน ชาสีเขียวขุ่นข้นที่ผ่านปากและคอแต่รสไม่ขมฝาดและน้ำมีสีใสจางแบบชาจีน ไม่มีการเทน้ำแรกทิ้งก่อนแบบชาจีน ถ้วยที่ใช้ก็มีขนาดต่างกันลิบลับ ชาจีนนั้นเราค่อยๆจิบ ระหว่างการเคลื่อนตัวของบทสนทนา แต่ชาญี่ปุ่นเราต้องนั่งทับเท้าและรับจากผู้ชง มีระเบียบและขั้นตอน ซึ่งครั้งนี้ไม่ได้เป็นตามแบบแผนที่เคร่งครัดมากนัก ผมรู้สึกหลงใหลกับรสประหลาดรวมไปถึงตัวเนื้อชาเขียวบดที่เกือบเคี้ยวได้

ผมแปลกใจเล็กน้อยที่บ้านชาหลังเล็กๆนี้ตั้งอยู่ท่ามกลางสุสาน เป็นห้องชาที่ใกล้ชิดความตายอยู่ไม่น้อย ผมถามอาจารย์ฟูจิโมริว่าเคยมาพักค้างคืน อาจารย์บอกว่า ไม่เคยเนื่องจากแถวนี้ไฟฟ้ายังเข้าไม่ถึง และเครื่องปั่นไฟก็เสียงดังเกินไป และแถมแถวนี้ยังแวดล้อมไปด้วยป้ายวิญญาณ เต็มไปหมด

บรรยากาศสุสานที่นี้แต่ต่างจากฮวงซุ้ยแบบจีนที่ผมคุ้นเคยและจำได้ลางๆเมื่อตอนเป็นเด็ก การไปไหว้บรรพบุรุษก็เหมือนการไปปิกนิกของบรรดาญาติพี่น้องในภูเขาที่แวดล้อมไปด้วยบรรพบุรุษ ภูมิทัศน์ของเนินเล็กๆจำนวนหลายลูก เสียงประทัดและเสียงอึกทึกพูดคุย กระดาษหลากสีถูกปักลงไปโดยรอบเนิน กลิ่นเผาไหม้ของกระดาษเงินกระดาษทอง การไปเช็งเม้ง จึงไม่ใช่เรื่องของความโศกเศร้าแต่เป็นการรวมตัวกันของครอบครัวที่แยกย้ายกันไปตามที่ต่างๆ

ARTIST TALK by Apichatpong Weerasethakul at Museum of Contemporary Art Tokyo

Posted in Apichatpong Weerasethakul, ART MUSEUM, EXHIBITION, TALK by tokyowing on November 19, 2010

วันศุกร์ที่ 19 พฤศจิกายน 2553 โตเกียว เป็นวันที่น่าประทับใจอีกวันหนึ่งที่ได้มีโอกาสฟังบรรยายของคุณ อภิชาตพงศ์ วีระเศรษฐกุล ที่มาเล่าเรื่องเบื้องหลังของภาพยนตร์เรื่อง ลุงบุญมีระลึกชาติรวมไปถึงงานศิลปะที่กำลังแสดงอยู่ที่ Museum of Contemporary Art Tokyo การทำงานหาข้อมูลของตัวผู้กำกับและทีมงานนั้นใช้เวลาเยอะมากในการหาข้อมูลในภาคอีสาน ก่อนจะข้ามไปฝั่งลาว ตัวผู้กำกับเองก็ไปใช้ชีวิตอยู่ในพื้นที่หลายเดือนเพื่อหาข้อมูลก่อนการถ่ายทำ แล้วกลายมาเป็นภาพยนตร์ให้เราได้ชมกันไม่ถึงสองชั่วโมง บางฉากบางตอนในภาพยนตร์ที่ถ่ายบ้านชาวบ้าน ทำให้เราเห็นชาวบ้านและวิถีชีวิตที่ถูกเชื่อมโยงไปกับการเมืองในรูปแบบต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นช่วงความคิดทางการเมืองแบบคอมมิวนิสต์เข้ามาปะทะกับความเป็นท้องถิ่นและศาสนา รวมไปถึงวิธีที่รัฐไทยเข้ามาจัดการควบคุมชาวบ้านในรูปแบบต่างๆ ดังนั้นบ้านและสิ่งของต่างๆในบ้านจึงไม่ได้เป็นบ้านชาวบ้านแบบโรแมนติกแบบสายตาสถาปนิกที่เรามองกัน ว่ามีสวนไว้ปลูกผักกินเอง  ครอบครัวล้อมวงกินข้าวกันหลังทำไร่ทำนา ชีวิตของชาวบ้านมีมิติมากกว่านั้น นี้ยังไม่นับการไหลถ่ายเทของผู้คนเชื้อชาติต่างๆตามแนวตะเข็บรอยต่อระหว่างชายแดนที่มีวัฒนธรรมแตกต่างกันต้องมาพบปะพูดคุยใช้ชีวิตร่วมกันในหลากหลายระดับมาก ซึ่งหากใครที่เคยได้อ่านหนังสือของ “ชุมชนจินตกรรม” ของ Benedict Anderson  (imagined communities) ก็คงช่วยทำให้เราเขาใจงานต่างๆของอภิชาตพงศ์ได้มากขึ้นรวมไปถึงความเคลื่อนไหวทางประวัติศาสตร์บางส่วนของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และของโลกในบางพื้นที่ รวมไปถึงการทำความเข้าใจมิติทางด้านสังคมและกลไกการทำงานของรัฐและแนวคิดชาตินิยมด้วย เป็นเรื่องสำคัญที่สถาปนิกที่ทำงานวิจัยสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นต้องข้ามไปดูงานวิจัยของคนสายอื่นบ้าง ไม่งั้นงานวิจัยสถาปัตยกรรมพื้นิถิ่นในไทยก็จะจบอยู่แค่การรวบรวมเก็บข้อมูลรูปแบบบ้านหรือวัดเพียงไม่กี่แบบและทำรังวัดก่อนสรุปรวบยอดว่าตัวอย่างเหล่านี้คือ ตัวอย่างงานพื้นถิ่นที่ดี ซึ่งอย่างน้อยในภาพยนตร์ของ อภิชาตพงศ์ ก็เปิดพื้นที่ในการมองสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นในมุมที่เราไม่เคยเห็นมาก่อนเลยในงานภาพยนตร์ร่วมสมัยของไทยและรวมถึงแวดวงสถาปัตยกรรมร่วมสมัยของไทยด้วย


Global Ends toward the beginning exhibition at Gallery MA,Tokyo

Posted in ARCHITECTURAL EXHIBITION by tokyowing on November 18, 2010

นิทรรศการครบรอบ 25 ปีของ Gallery Ma ได้เชิญสถาปนิกจำนวน 7รายเข้าร่วมซึ่งได้แก่
Kerry Hill,Sean Godsell จากฝั่งออสเตรเลีย Junya Ishigami จากญี่ปุ่น ฝั่งยุโรปก็เป็น Paulo David จากโปรตุเกสและกลุ่ม RCR จากสเปน และท้ายสุด Tom Kundig จากอเมริกาและอเมริกาใต้ได้แก่  Smiljan Radic จากชิลีโดยนิทรรศการครั้งนี้ภัณฑารักษ์ได้แก่ Ken Tadashi Oshima ได้มีการตั้งคำถาม 4 ข้อให้ทุกคนตอบสำหรับงานครั้งนี้รวมไปถึงการสัมมนาร่วมระหว่างสถาปนิกเหล่านี้ด้วย
คำถามทั้ง 4 ข้อมีดังต่อไปนี้
1.      How has your practice been affected by 9/11and change from subsequent economic collapse? Where were you on 9/11?
2.      How would you define “architecture” in your practice?
3.      What five words would you use to describe your practice?
4.      What risks do you take in architecture?
ลองตอบกันดูครับ ว่าถ้าเป็นคุณคุณคิดยังไง

M Building in Kanda by Toyo Ito,Tokyo (1987)

Posted in ARCHITECTURE, TOYO ITO by tokyowing on November 16, 2010

Interview with Professor Terunobu Fujimori at Kogakuin University,Shinjuku,Tokyo

Posted in INTERVIEW by tokyowing on November 15, 2010

Ko Kitayama Lecture at Tokyo Wonder Site,Shibuya

Posted in LECTURE by tokyowing on November 13, 2010

วันนี้มานั่งฟังบรรยาย ของ Ko Kitayama ถึงนิทรรศการของ พาวิเลี่ยนญีปุ่นในงาน Venice Biennale ปีนี้ ผมมีคำถามสงสัยหลายข้อไม่ว่าจะเป็นเรื่อง Private และ Public  เรื่องวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์คงเป็นสิ่งที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ พอได้เห็นภาพยนตร์ที่เป็นภาพถ่ายทางอากาศที่เร่งความเร็วแล้วเห็นเมืองเปลี่ยนแปลงเหมือนเซลสิ่งมีชีวิตที่เคลื่อนตัวอยู่ นี้คงเป็นลักษณะพิเศษของเมืองในเอเชียหลายเมือง ไม่จำเพาะเจาะจงว่าเกิดขึ้นที่โตเกียว ในปักกิ่ง อัตราการทำลายล้างอาคารที่สร้างไม่ถึงสามปีคงมีอัตราเร่งเร็วกว่า โตเกียวหลายเท่าตัว สภาพการจราจรในกรุงเทพคงไม่สามารถไปเปรียบเทียบกับการจราจรอันซับซ้อนในจาร์การ์ต้าได้

Interview with Tezuka Architects

Posted in INTERVIEW by tokyowing on November 11, 2010

” ผมอยากให้พนักงานในบริษัทมีคุณภาพชีวิตที่ดี ที่นี้เราทำงานกัน 6 วัน หยุดวันอาทิตย์ เราเข้างานกันตอน 10 โมงเช้า เลิกงานประมาณ 6 โมงเย็น ทุกคนมีสิทธิ์ลาหยุดหากมีนัดกับแฟนหรือว่าต้องไปกินข้าวกับครอบครัว มนุษย์ควรมีคุณภาพชีวิตที่ดี ”  TAKAHARU TEZUKA

Interview with ryuji nakamura

Posted in INTERVIEW by tokyowing on November 9, 2010

ถาม : งานออกแบบของคุณเป็นงานสถาปัตยกรรมหรือว่างานศิลปะ

ตอบ: มันถูกสร้างขึ้นด้วยความคิดทางสถาปัตยกรรม

Nissay Theatre,Tokyo by Togo Murano

Posted in ARCHITECTURE by tokyowing on November 9, 2010